binnen6

marckant.be

Tekst en beeld : (C) Marc Meysmans

Moeite om tot rust te komen

Als tot rust komen moeilijk is, kunnen we eerst bekijken hoe we rust kunnen vinden voor ons lichaam. We halen het bewust uit de inspannende houding van voordien; alle krampachtige arbeid (en de daarbij horende lichaamsspanning) mag even wegvloeien.

‘Nu neem ik even tijd om tot rust te komen, dus mijn lichaam hoeft niet in gespannen houding paraat te zijn. Mijn lichaam hoeft nu niets te doen. Het mag ontspannen. Alles los.’

Door onze aandacht op ons lichaam te richten (eventueel met enkele ontspanningsoefeningen), zijn onze gedachten nu vooral daar op gericht. Op die manier halen we onze gedachten vanzelf even weg van onze bezigheden voordien.

Dat is mooi meegenomen voor een begin, maar eens ons lichaam een zekere rust heeft gevonden, is onze aandacht daar niet meer bij nodig. En dan is het opnieuw tijd voor onze zorgen om zich aan te dienen. Want ons hoofd is nog vol van alles.

Wat naar voor komt in onze gedachten zijn meestal zaken die nog niet opgelost zijn. Het kunnen beslissingen zijn die we nog moeten maken, zorgen die we meedragen, conflicten die er nog liggen en die we nu willen uitvechten, angst, …

Het lijkt nodig om die eerst ‘even op te lossen’, van de baan te hebben of er een weg in te zien vooraleer we in de stilte kunnen meegaan. Maar het lukt uiteraard niet om al die onopgeloste problemen even van de baan te ruimen.

Observeren zonder veroordeling

In deze fase is het voldoende dat we een beeld krijgen van hoe het met ons gaat. Het stil worden is een observatiemoment. Er is geen enkele reden om onszelf te veroordelen om wat er in ons naar boven komt, of het nu zorgen zijn die ons opgejaagd maken of juist depressieve gevoelens die ons lam leggen. Het is er niet zo maar, het heeft een oorsprong en dus heeft het in de gegeven omstandigheden ook reden van bestaan.

Door de aanwezigheid ervan te herkennen kunnen we het zelf ook erkennen. Van daaruit kan gezocht worden naar wegen die ons op een heilzaam spoor brengen. We bevinden ons dus in een proces van groei.

 

Het is goed te beseffen dat het normaal is. Wanneer we impulsen van buitenaf stilleggen, dan komt automatisch op de voorgrond wat er al in ons hoofd speelde, want net die zorgen hebben ons al flink bezig gehouden.

In stilte naar binnen

aandacht voor wat in ons is