marckant.be

    Tekst en beeld :    (C)  Marc Meysmans

    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_stapstenen_bov
    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_binnenkamer

    In stilte naar binnen

    aandacht voor wat in ons is

    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_binnenkamer
    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_binnenkamer
    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_binnenkamer
    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_binnenkamer
    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_binnenkamer
    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_binnenkamer
    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_binnenkamer
    gallery/____impro-1-onewebmedia-P1040931

    1/8  In stilte naar binnen

    Binnenkamer

    Plaats om even stil te staan bij het leven

              om stil te worden bij de Aanwezige

                    verbinding te leggen tussen wat beneden is en Boven

    Plaats om te beluisteren wat om aandacht vraagt

                    nieuwe wegen te ontdekken die heilzaam zijn

    Op onze zoektocht naar een heilzaam leven kunnen we niet voorbijgaan aan het besteden van ‘aandacht voor wat in ons is’.  Datgene wat binnen in ons leeft bepaalt veel van ons denken, doen en laten. 

    Sommige mensen ervaren naar binnen kijken als iets vervelends omdat ze misschien onprettige gevoelens kunnen ontmoeten.  Toch wordt ons net op deze weg zegen aangeboden omdat aan het licht komt wat ons hindert om bij onze bestemming te komen. 

    Jezus nam dagelijks de tijd om in de binnenkamer te vertoeven.  Momenten van gericht contact en overleg met Vader.  Hebben ook wij geen behoefte aan verfrissende inzichten, nieuwe kracht en goede moed om verder te gaan? 

    “Kom maar bij Mij” zegt Jezus.  “Leer maar van Mij, Ik ben zachtmoedig en nederig.”

    In dit deel van onze zoektocht worden we uitgenodigd om onszelf te leren ontmoeten zoals we zijn.  Samen met de Heer kunnen we gaandeweg (en meestal langzamerhand) ontdekken waar we misschien heilloze wegen volgen en waar we heilzame wegen kunnen vinden. 

    De zorgzame liefde van de Herder blijft bij elke fase van ons leven onvoorwaardelijk aanwezig.  Een mooi en fundamenteel draagvlak dat we telkens opnieuw mogen opzoeken en betreden. 

    Wie uitgeput is mag rusten bij de Heer.

    Wie wonden meedraagt krijgt verzorging.

    Wie zin heeft om te bouwen mag de Bouwheer vragen

    waar een passende plaats gevonden kan worden.

    gallery/e1ec380468850516a9cbc4c1897b7256__aandacht_stapstenen_ben_zw
    gallery/____impro-1-onewebmedia-aandacht1soft600grijs3
    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_stapstenen_bov

    2/8  Drukte neerleggen

    Druk bezig blijven,

    of ons hullen in geluid en beeld,

    is een manier om niet bereikbaar te zijn,

    zowel niet voor onszelf als voor God.

    Als het nog erg onrustig in ons is, kan het nodig zijn om als tussenstap iets te doen dat de tijd in de binnenkamer voorbereidt.  We kunnen uitproberen wat ons helpt om drukte neer te leggen.

    ... Even iets nemen om te drinken en er bij gaan zitten ... Een stukje muziek beluisteren ... Een kijkboek dat de aandacht naar rust leidt ... Misschien is een wandeling noodzakelijk om wat opgestapelde onrust uit het lijf te krijgen. 

    Het is echter niet de bedoeling om de drukte in ons hoofd nu te overstemmen met een andere activiteit. 

    We mogen juist proberen te vertragen, verlangzamen, uitblazen, diep ademhalen, spieren ontspannen.  Ruimte maken voor rust, ademruimte en een stukje stilte.

    Is het niet net als we stoppen

    met luisteren en voelen,

    dat we gezonde grenzen overschrijden?

    Onszelf momenten van stilte gunnen is belangrijk.  Bepaalde omstandigheden of verwachtingen van anderen kunnen ons helemaal inpalmen.  In plaats van onszelf te verliezen, mogen we naar onze binnenkamer gaan.  Door stil te worden sluiten we (al is het maar even), een deur van overrompelende impulsen van buitenaf.  We gunnen onszelf een stukje ademruimte. 

    We kunnen proberen om onze manier van doen, van bewegen en van denken, weg te halen uit de drukte van voordien.  Ons gewoon bewust worden van opgejaagdheid is al een eerste stap in de goede richting.

    Een vaste plaats en tijd is zeker zinvol om deze stille tijd vorm te geven.

    Deze stilte zal een spreekbuis worden en ons laten merken waar er zaken uit balans zijn geraakt of welke hindernissen er op onze weg liggen.  In een niet-aflatende stroom van input, krijgen we vaak niet de kans om te luisteren hoe het echt met ons gaat.

    gallery/e1ec380468850516a9cbc4c1897b7256__aandacht_stapstenen_ben_zw
    gallery/____impro-1-onewebmedia-aandacht1soft600grijs3
    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_stapstenen_bov

    3/8  Bij God komen met al wat in ons is

    Vanuit deze luisterende houding stellen we ons open voor nieuwe inzichten, wijsheid en nieuw leven.  Op die manier openbaart deze weg langs de binnenkamer waar we misschien kunnen bijsturen.  We ontdekken welke focus zinvol is om voor ogen te houden.

    Luisteren, ontvangen …

    en komen tot wat heilzaam is.

    We mogen er van uitgaan dat God

    wenst te communiceren met ons.

    Soms komen Zijn woorden

    makkelijk tot ons

    en soms is het een heus proces.

    Deze zoektocht is beschreven bij

    ‘gebed zonder drempel’

    onder het kopje ‘uitwisseling’.

    Met onze gewaarwordingen in de stilte kunnen we in onze binnenkamer de communicatie aangaan met Abba Vader.  We hoeven niets te verbergen, bij Hem is alles veilig.  Hij kent en begrijpt ons al volkomen, maar doordat we zelf onderwerpen naar voor halen worden ze ook voor onszelf bespreekbaar.  We mogen ze samen met Hem tegen het licht houden. 

    God spreekt niet alleen in de stilte, uiteraard.  Daartegenover staat dat het misschien niet zo verstandig is om onze aandacht in drukte te blijven hullen en God bijna te dwingen om uitsluitend luid en duidelijk met ons te communiceren.  Hij vraagt onze aandacht om ons woorden van leven te kunnen geven.  Het komt er op aan om ‘andere stemmen’ in ons even tot zwijgen te brengen zodat we Gods woorden van leven kunnen beluisteren.

    In het volgend stukje gaan we samen even in stilte naar binnen

    en belichten we de zaken die we op deze weg kunnen ontmoeten.

    gallery/e1ec380468850516a9cbc4c1897b7256__aandacht_stapstenen_ben_zw
    gallery/____impro-1-onewebmedia-aandacht1soft600grijs3
    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_stapstenen_bov

    4/8  Wat leeft er nu in mij, wat draag ik?

    Er is een heel eenvoudige manier om er achter te komen wat er in ons leven allemaal speelt.   We hoeven hiervoor niet met ons verstand allerlei moeilijke evaluaties te maken.   Deze eenvoudige weg vraagt in eerste instantie helemaal geen inspanning … integendeel … juist ontspanning. 

    - Een uitnodiging om jezelf te beluisteren -

    Je mag even gewoon stil worden op een rustige plaats. 

    10 tot 30 min is voldoende.

    Datgene wat vanzelf in jou naar boven komt

    geeft een beeld van wat er in je binnenste gaande is. 

    Voel eens of het veel moeite kost om jezelf tot rust te brengen.

    Of gaat het makkelijk?

    We moeten ons met deze uitnodiging niet tot rustige stilte willen dwingen. 

    Dat lukt toch niet en baart alleen krampachtigheid.   Maar pas als afleiding wegvalt merken we wat in ons leeft en wat we dragen.

    • Zijn we rustig en wordt het vanzelf een moment van aandacht voor de Hoogste? 
    • Of gaat onze aandacht vanzelf naar allerlei zaken die momenteel zorgen naar binnen brengen in ons leven? 
    • Of komt er helemaal niets en voelen we ons leeg, futloos, depressief misschien?  …

    Dit stiltemoment is geen ‘werkmoment’ waarbij we nadenken over hoe we iets kunnen veranderen, maar gewoon een korte observatie van onszelf. 

    Echtheid.  Waarachtigheid.   

    Onszelf beluisteren, zonder onze gevoelens of gedachten, wat ze ook zijn,

    te veroordelen.

         - 10 tot 30 min stilte -

    gallery/e1ec380468850516a9cbc4c1897b7256__aandacht_stapstenen_ben_zw

    We zijn welkom bij de Heer, zoals we zijn. 

    Aan al wat in ons is, is een geschiedenis voorafgegaan. 

    Hij kent en begrijpt ons volkomen. 

    Maar kennen we onszelf?

    gallery/____impro-1-onewebmedia-aandacht1soft600grijs3
    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_stapstenen_bov

    5/8  Eerste indrukken in de stilte

    De woorden van een tekst kunnen ons een spiegel voorhouden.  Stilte doet dat ook.  Stilte doet dat accurater, omdat die ongestuurd de vrijheid geeft aan alles wat in ons aanwezig is.  Wat ontmoeten we tijdens onze stilte?

    • Als de stilte je deugd doet dan ligt een eerste deel van de weg open.  Je kan verder gaan naar de innerlijke ruimte voor herbronning, gebed, aandachtig luisteren.  Vertoeven in de binnenkamer in nabijheid van de Hoogste.
    • Als in de stilte zaken naar voor komen die je niet wil vergeten is het misschien nuttig om even een aantekening te maken.  Op een later tijdstip kan je dit dan opnemen.  Probeer je nadien weer te richten op dit stiltemoment, waarin je je bewust even onttrekt aan de druk van wat nog moet gebeuren.  Een adempauze. 
    • Soms is pijn, verdriet of angst in ons zo intens dat elke ontspanning onmogelijk lijkt.  Het onderwerp blijft heel manifest op de voorgrond.  Er wordt dus duidelijk een aandachtspunt naar voor geschoven.  Er is misschien wat hulp nodig om vanbinnen weer wat ruimte te helpen vinden.  Welke hulp je nodig hebt …?  Misschien kan je hiérover op dit moment wél beluisteren waar je naar verlangt.  Wat of wie zou je kunnen verder helpen?
    • Er kunnen allerlei vormen van nood naar boven komen in momenten van stilte.  Behoeften, verlangens die je hebt, onopgeloste problemen, conflicten, angst, …  Het zijn boodschappen recht uit je binnenste en wijzen je een noodzakelijk spoor van aandacht aan.  Je kan er kort een aantekening over maken, niet om je er nu verder in te verdiepen, maar als teken voor je innerlijke roepstem: “ik heb je gehoord, je krijgt op een gepast moment mijn tijd en aandacht”

    Dit stiltemoment is geen ‘werkmoment’ waarbij je nadenkt over hoe je iets kan veranderen, maar gewoon een observatiemoment. 

    Jezelf beluisteren, zonder je gevoelens of gedachten,

    wat ze ook zijn,

    te veroordelen.

    • Wanneer stilte volledig onhanteerbaar is, is een helpende hand wellicht noodzakelijk om inzicht te krijgen in wat je leven onder zulke spanning houdt.  Stel bij ernstige problemen het zoeken naar vakbekwame hulp niet uit.  Er is voor iedereen een weg te vinden.  Misschien kan je nu alleen maar bidden: Vader help !!

    Al wat in de stilte naar boven komt, ook datgene wat we als negatief ervaren, heeft ons iets te zeggen.  Er is een geschiedenis aan voorafgegaan en dus mag het er zijn.  We doen er goed aan om deze boodschappen uit de stilte naar waarde te schatten.  Ze maken duidelijk wat om aandacht vraagt. 

    We mogen deze luisteroefening nu ook weer afronden. 

    gallery/e1ec380468850516a9cbc4c1897b7256__aandacht_stapstenen_ben_zw

    We bekijken in de volgende 2 stukjes nog even de weg naar binnen.

    Het leven op orde brengen wordt verder belicht onder het item – Leven op orde -

    gallery/____impro-1-onewebmedia-aandacht1soft600grijs3
    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_stapstenen_bov

    6/8  Moeite om tot rust te komen

    Als tot rust komen moeilijk is, kunnen we eerst bekijken hoe we rust kunnen vinden voor ons lichaam.  We halen het bewust uit de inspannende houding van voordien; alle krampachtige arbeid (en de daarbij horende lichaamsspanning) mag even wegvloeien.   

    ‘Nu neem ik even tijd om tot rust te komen, dus mijn lichaam hoeft niet in gespannen houding paraat te zijn.  Mijn lichaam hoeft nu niets te doen.  Het mag ontspannen.  Alles los.’ 

    Door onze aandacht op ons lichaam te richten (eventueel met enkele ontspanningsoefeningen), zijn onze gedachten nu vooral daar op gericht.  Op die manier halen we onze gedachten vanzelf even weg van onze bezigheden voordien.   

    Dat is mooi meegenomen voor een begin, maar eens ons lichaam een zekere rust heeft gevonden, is onze aandacht daar niet meer bij nodig.  En dan is het opnieuw tijd voor onze zorgen om zich aan te dienen.  Want ons hoofd is nog vol van alles.

    Wat naar voor komt in onze gedachten zijn meestal zaken die nog niet opgelost zijn.  Het kunnen beslissingen zijn die we nog moeten maken, zorgen die we meedragen, conflicten die er nog liggen en die we nu willen uitvechten, angst, …

    Het lijkt nodig om die eerst ‘even op te lossen’, van de baan te hebben of er een weg in te zien vooraleer we in de stilte kunnen meegaan.  Maar het lukt uiteraard niet om al die onopgeloste problemen even van de baan te ruimen.

    Het is goed te beseffen dat het normaal is.  Wanneer we impulsen van buitenaf stilleggen, dan komt automatisch op de voorgrond wat er al in ons hoofd speelde, want net die zorgen hebben ons al flink bezig gehouden. 

    Observeren zonder veroordeling

    In deze fase is het voldoende dat we een beeld krijgen van hoe het met ons gaat.  Het stil worden is een observatiemoment.  Er is geen enkele reden om onszelf te veroordelen om wat er in ons naar boven komt, of het nu zorgen zijn die ons opgejaagd maken of juist depressieve gevoelens die ons lam leggen.  Het is er niet zo maar, het heeft een oorsprong en dus heeft het in de gegeven omstandigheden ook reden van bestaan. 

    Door de aanwezigheid ervan te herkennen kunnen we het zelf ook erkennen.  Van daaruit kan gezocht worden naar wegen die ons op een heilzaam spoor brengen.  We bevinden ons dus in een proces van groei.

    gallery/e1ec380468850516a9cbc4c1897b7256__aandacht_stapstenen_ben_zw
    gallery/____impro-1-onewebmedia-aandacht1soft600grijs3
    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_stapstenen_bov

    7/8  Verbondenheid

    In onze tijd in de binnenkamer kunnen we niet alleen verbinding leggen met wat in ons is, maar ook met Vader.  In gedachten nemen we plaats voor Zijn ‘troon van genade’.  Terwijl we ons zo in Zijn nabijheid weten, mag alles wat in ons aanwezig is aan de oppervlakte komen.  Alles wat onze gedachten doorkruist is Hem bekend.  Zo brengen we op een heel eenvoudige manier (en zonder dat woorden nodig zijn) ons innerlijk bewust in verbinding met Boven.  We leggen alles voor Vader neer.

    Onze tijd van overdenking is zo vanzelf geworden tot een gebed.  Er hoeft nadien niets meer gezegd te worden, Vader kent ons volkomen.

    We zetten hiermee tegelijk een stap naar openheid en oprechtheid voor Zijn aangezicht.  Openheid en eerlijkheid maken een weg vrij voor Vader, om ons in zijn liefdevolle zorgzaamheid verder te helpen met hindernissen in ons leven.  Bij Hem is alles veilig en in goede handen. 

    De deur voor verder overleg is geopend en we kunnen ons luisteren nu richten naar de Heer in plaats van naar onszelf.

    Het leven op orde brengen wordt verder belicht onder het item – Leven op orde -

    Uiteraard is er een zekere tijd nodig om goed zicht op iets te krijgen en ergens doorheen te groeien.  Maar tijd blijkt voor ons meestal een moeilijker onderwerp dan voor God.

    gallery/e1ec380468850516a9cbc4c1897b7256__aandacht_stapstenen_ben_zw
    gallery/____impro-1-onewebmedia-aandacht1soft600grijs3
    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_stapstenen_bov

    8/8  Afrondende gedachten rond stilte en binnenkamer

    De stroom van impulsen die op ons afkomt is vaak intens. 

    We mogen ons een stuk ruimte gunnen en die proberen veilig te stellen.

    Deze ruimte nodigt uit om onze binnenkant en onze Heer te beluisteren. 

    Stilte moet niet gezien worden als een doel op zich.  We zijn niet heiliger als we stil kunnen worden.  In deze context is stilte gewoon een weg waarbij we al onze activiteiten onderbreken om te kunnen luisteren en voelen hoe het met ons gaat, om onze aandacht dan bewust naar Boven te richten en om te kunnen beluisteren wat een goede weg zou zijn om op verder te gaan. 

    De focus bij onze stilte ligt op het naderen van ‘ons ware zelf’ en op verbondenheid met God. 

    Het mag een streefdoel zijn om de verbondenheid die we opbouwen in de binnenkamer te leren meenemen in onze activiteiten.  Leren leven vanuit een luisterende houding, met volle aandacht voor zowel het werk dat ons is toevertrouwd als voor de Heer die in alles onze gids wil zijn.

    Aandacht is een sleutelwoord.

    HIER

    LINKEN

    ZETTEN

    gallery/____impro-1-onewebmedia-aandacht1soft600grijs3