marckant.be

    Tekst en beeld :    (C)  Marc Meysmans

    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_gebed

    Gebed zonder drempel

    aandacht voor verbondenheid

    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_gebed
    gallery/____impro-1-onewebmedia-P1040931
    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_stapstenen_bov

    1/6  Gebed zonder drempel

    Er zijn gebedsspecialisten die gebed in al zijn varianten definiëren.   Laten we ons hier vooral richten op de essentie: verbinding leggen met onze Heer. 

    Gebed mag aansluiten bij de levensfase waarin we ons nu bevinden.  Het moet een evidente stap kunnen zijn waarbij we onszelf niet anders hoeven te gedagen dan we zijn.  Als gebed een drempel in zich draagt dan missen we een evidente kans om ons leven te verbinden met Boven.  Net deze verbondenheid is essentieel, in alle facetten van ons leven. 

    Verbonden zijn met iemand vraagt soms ook een aftasten naar een geschikte vorm van communicatie waarbij een uitwisseling van gedachten mogelijk is.  Wanneer we deze mogelijkheid tot uitwisseling met Vader vinden, kunnen we ons leven anders gaan beleven en sturen.  Het loont dus de moeite om alle drempels in contact weg te werken.

    Twee luikjes groeperen enkele gedachten:

     

    Verschillende vormen van gebed

                Een manier vinden die past bij het moment of de situatie

     

    Uitwisseling

                Bidden, luisteren en ontvangen

     

    Als aanvulling een stukje inkijk uit mijn zoektocht

    1. Gemoedstoestand als invalshoek, waarbij gebed samengaat met het zoeken naar een passende weg in de gegeven omstandigheden.
    2. Woorden van gebed zoeken die in de huidige omstandigheden ook handvaten zijn.
    gallery/e1ec380468850516a9cbc4c1897b7256__aandacht_stapstenen_ben_zw
    gallery/____impro-1-onewebmedia-aandacht1soft600grijs3
    gallery/e1ec380468850516a9cbc4c1897b7256__aandacht_stapstenen_ben_zw
    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_stapstenen_bov

    2/6  Inspiratie voor verschillende vormen van gebed

    Meestal hebben we wel een bepaalde voorstelling van hoe gebed ‘normaal’ verloopt.  Toch mogen we beseffen dat God naar het hart kijkt, eerder dan naar de inhoud of de vorm.  Als we onze aandacht, op welke manier dan ook, maar bij Hem brengen.  Graag in alle eenvoud en oprechtheid. 

    Met enkele suggesties wordt misschien duidelijk dat vele wegen naar die verbondenheid met Boven leiden.  We mogen zoeken naar de weg die aansluit bij onze situatie en eigenheid.

    • Gebed in eigen woorden en spreektaal

    Als God zich Abba Vader laat noemen dan mogen we er van uitgaan dat een gewone conversatietaal niet oneerbiedig is.  Op een apart gezet moment of doorheen de dag tijdens onze gewone bezigheden, wil Hij graag onze gesprekspartner zijn.  Geen barrière door ‘speciale’ woorden of gebeden.

    Toch kan het ook zijn dat we vooral bezig zijn met 'wat' we zullen bidden en in onszelf vooral inspanning bemerken bij het zoeken naar de juiste woorden om een 'goed' gebed te vormen.  In dat geval kan  deze gebedsvorm eerder een drempel in zich dragen dan dat onze  verbondenheid met de Heer voorop staat, wat niet de bedoeling is. 

    Een gebed dat alleen de eigen gedachten van dat moment weergeeft kan ook eenzijdig worden en onze aandacht vasthouden op de eigen beleving. 

    • 'Formuliergebed'

    Uitgeschreven ‘formuliergebeden’ bieden een goede structuur, zijn meestal helder en kernachtig verwoord.  Het bekendste wat als formuliergebed gebruikt wordt is ongetwijfeld het gebed dat Jezus zijn discipelen leerde: “Onze Vader in de hemel, …”   

    Het mooie aan deze vorm van bidden is dat we onze aandacht niet hoeven te wijden aan ‘wat’ we gaan bidden.  We mogen ons laten leiden door de inhoud van het neergeschreven gebed en kunnen zo de woorden in ons hun werk laten doen.  Het gebed neemt ons mee langs essentiële gedachten die ons naar het hart van God brengen. 

    Psalmen zijn uitermate geschikt om ons hierin te leiden, maar ook andere teksten of liederen kunnen ons gebed dragen.

    • Eigen neergeschreven gebedsintentie

    We kunnen ons in een periode bevinden waarin we moeilijk aansluiting vinden bij spontaan gebed of het gebed van anderen.  In zulke periodes kan het heel effectief zijn om een eigen gebed te schrijven.  Wie zo’n gebed voor zichzelf opstelt en uitschrijft zal automatisch zoeken naar het wezenlijke, de essentie en doelen die we voor ogen willen houden.  Het ‘Onze Vader’ leert ons dat het vaak voldoende is om een aantal kerngedachten te benoemen.  Als het gebed na verloop van tijd naar ons inzicht is aangepast dan werkt het als een kompas dat ons op koers houdt omdat we dagelijks deze punten onder de aandacht nemen. 

    In plaats van ons telkens weer te vermoeien om de juiste woorden te vinden of ons af te vragen of we geen belangrijke elementen vergeten, nemen we ons gebed ter hand. 

    Het dagelijks voor ogen houden van kerngedachten maakt dat ze op een doordringende wijze deel van ons kunnen worden.  Niet elke dag een nieuw gebed, maar een kerngedachte die we steeds opnieuw naar binnen bidden en in ons laten wortelen.  Uiteraard geldt dit ook voor de formuliergebeden.

    “ik wil vandaag leven in verbondenheid met U”  -  “mijn leven is veilig in Uw hand, ik leg mijn leven in Uw hand”  -  “ik wil U dienen Heer, ziek of gezond”  -  “U bent mijn Herder”  -  “U bent de God die hemel en aarde beheerst”  -  … (verderop bij 'Aanvullingen' meer voorbeelden.)

    • Woordmeditatie

    Er zijn niet veel woorden nodig om in verbinding te komen met Boven.  Een enkel woord kan al volstaan.  Laat de volle betekenis ervan doordringen in al zijn facetten.  Door één woord komen veel gedachten naar binnen.  Wie graag in alle eenvoud Gods grootheid tot zich door wil laten dringen, vindt hierin een schat aan mogelijkheden.

    Eeuwige  -  Heilige  -  Genadige  -  Vader  -  Herder  -  Geest in mij  -

    • Naderen zonder woorden

    Sta er even bij stil dat God alles weet.  Alles wat ons leven aangaat is Hem bekend.  Hij weet hoe we ons voelen en wat we willen zeggen of nodig hebben.  Waarom onszelf en God vermoeien met woorden die nooit ten diepste kunnen verwoorden wat Hij toch al helemaal doorgrondt?

    Een stoel op een rustige plaats.  Eventueel een symbolisch teken van Gods aanwezigheid (kaars, kruis, Bijbel, …).  De wetenschap dat Hij ons opwacht en aanwezig is.  Niets hoeft gezegd.  We brengen onszelf voor Zijn troon en richten ons naar Zijn aanwezigheid. 

    Ook al voelen we misschien niets, dwalen onze gedachten af, of drukken zorgen ons neer … deze vorm van gebed geeft vorm aan ons verlangen om met Hem verbonden te zijn.  We brengen onszelf letterlijk op een ‘plaats van gebed’.  Zonder woorden wordt God in onze situatie uitgenodigd. Hier ben ik Heer, met al wat in mij is.

    Door dit woordeloze gebed onderschrijven we Gods alwetendheid.

    Door niets te vragen benadrukken we ons vertrouwen dat Hij weet wat we nodig hebben. 

    Door stilte te bewaren laten we ruimte voor Gods spreken. 

    Misschien komt een woord van leven in gedachten, of een lied, of een tekst uit de bijbel of een ander boek.

    • In Gods woorden

    Een andere manier om onze eigen inbreng uit handen te geven en ons helemaal in te sluiten in Gods woorden, is gebed in ‘vreemde klanken’ zoals Paulus het benoemt.  Voor wie ermee vertrouwd is.  Als God zelf mag bidden door Zijn Geest en ons zo Zijn woorden uit laat spreken, zou er dan niet kracht tevoorschijn komen?

    gallery/____impro-1-onewebmedia-aandacht1soft600grijs3
    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_stapstenen_bov

    3/6  Uitwisseling

    Het mooie aan gebed is uitwisseling.  We bidden niet tot een muur of beeld, maar tot een Levende die Liefde is.  In die relatie ontvangen we en geven we.  Maar Hoe ontvangen we Zijn zegen en Zijn leiding?

    Er kan makkelijk een kramp ontstaan bij gedachten rond gebedsverhoring.  Onze vragen aan God zijn meestal duidelijk.  “Was het ook maar zo met Zijn antwoorden” denken we misschien. 

    Maar misschien is er wel een reden voor het ontbreken van die duidelijke antwoorden:

    • Onze vragen kunnen misschien nog wel wat zuivering gebruiken. 
    • Zijn we open om Gods kijk op de zaak in ons leven toe te laten? 
    • Of zijn we misschien ongeduldig geworden of lui om echt naar zijn woorden te zoeken
    • Willen we onze wens in vervulling zien gaan, maar liefst zonder een vervelend groeiproces?  Moet het maar vanzelf goed komen? 
    • Of hebben we moeite met het onvolmaakte in deze wereld … waarom laat God dit toe?

    Wanneer we in gebed gaan brengen we alles wat in ons is bij de Heer.  Het mag op een manier die aansluit bij wie we zijn.  Tegelijk mogen we ons nu bewust gaan richten naar Zijn aanwezigheid en op zoek gaan naar woorden van leven.

    De Heer centraal

    Het is goed om onze blik even omhoog te tillen, buiten de besloten ruimte van ons eigen kleine wereldje.  We mogen beseffen dat de wereld een groter geheel is waarin we onze plaats hebben.  Dit besef zal ons meteen laten weten dat we in een complexe wereld leven.  Misschien hangen sommige van onze vragen samen met hoe deze wereld functioneert.  Het kan tot ons doordringen dat we wellicht niet de enige zijn die dit soort vragen en noden heeft.  We mogen ons met ons probleem al iets minder eenzaam weten.

    Doorheen de geschiedenis heeft de Heer al in vele mogelijke en onmogelijke situaties hulp geboden en mensen er doorheen gegidst.  De Bijbel is een mooi ‘dagboek’ van deze geschiedenis.  Er is dus hoop. 

    We mogen onze aandacht nu richten naar wie de Heer is in al Zijn facetten.  Hij is Abba Vader die ons wil helpen, maar tegelijk ook de Eeuwige en Heilige die onze eer en dankbaarheid toekomt.  Het is goed om te beseffen dat we verschijnen voor de Hoogste bij wie alle wijsheid en inzicht ingesloten ligt.  Dit mag ons hoop geven.  Tegelijk worden we uitgenodigd om oog te hebben voor het veel ruimere geheel en voor de visie die de Hoogste voorop wil stellen. 

    Aandacht voor de Heer zelf’ is een houding die als basis neergelegd mag worden.  Voor Zijn aangezicht en bewust van wie Hij is, kan blijken of onze vraag al dan niet gaat over de essentiële zaken in het leven.  En wat hebben we voor ogen: willen we vooral ons eigen menselijke koninkrijkje bouwen of stellen we Zijn Koninkrijk voorop?  Bij Gods visie voor Zijn Koninkrijk staat ons welzijn mee op de agenda, daar mogen we zeker van zijn.  Tegelijk is er een groter geheel waaraan gebouwd wordt en waarin elementen thuis kunnen horen die we misschien niet hadden verwacht.  In ieder geval plaatsen we onze kijk op ons leven even in een globalere context.  Door de Heer centraal te zetten kunnen we groeien naar bereidheid om ons te schikken naar Zijn wegen, Zijn inzicht en wijsheid.

    Met deze gedachten in het achterhoofd mogen we ons nu toespitsen op gerichte communicatie met de Hoogste …

    gallery/e1ec380468850516a9cbc4c1897b7256__aandacht_stapstenen_ben_zw
    gallery/____impro-1-onewebmedia-aandacht1soft600grijs3
    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_stapstenen_bov

    4/6  Speuren en wachten

    In onze gedachten naderen we de Hoogste en leggen onze zorg of vraag bij Hem neer.  Die is daarmee in de meest betrouwbare handen terecht gekomen.  Het onderwerp wordt in behandeling genomen.  Nu is het uitkijken naar signalen die van Boven worden uitgestuurd. 

    Er volgt misschien een kleine test: hoe gemotiveerd zijn we om naar dat antwoord te speuren en op Zijn antwoord te wachten? 

    Speuren en wachten.

    Speuren wil zeggen: zoeken naar de wegen waarlangs God zijn signalen bij ons toe laat komen.  Die kunnen divers zijn.  Na het neerleggen van onze vraag blijven we in een attente houding openstaan.  Bepaalde gedachten kunnen binnenkomen, al kan het moeilijk zijn om onze eigen gedachten van Gods ingevingen te onderscheiden.  Mogelijk komt een Schriftgedeelte in onze gedachten, vinden we in de Bijbel toevallig een bemoedigend woord of speelt een lied met een veelzeggende tekst in ons achterhoofd.  Soms kan een voorwerp in onze directe omgeving een idee naar binnen dragen dat bijdraagt aan een heldere kijk, net als een gelijkenis: (het is als ...).  Ieder heeft zo zijn manier waarop Gods spreken tot zich doordringt.

    Wie niet de volle overtuiging heeft van een aangeduide richting, mag de vraag gewoon meenemen onderweg in het dagelijks leven.  Op een ontspannen maar attente manier mogen we Zijn signalen blijven verwachten.  We mogen er van uitgaan dat Gods Geest wenst te spreken.  Ergens tijdens onze dagelijkse bezigheden kan ons plots iets duidelijk worden. 

    Het speuren heeft als neveneffect dat we met onze aandacht bij Hem blijven hangen, langer en intenser dan we dat misschien anders zouden doen.  Kom maar dichter zegt de Heer, kom maar dichter.  Zoek Mij maar, je gaat Mij vinden. 

    Speuren en wachten. 

    Wachten wil zeggen dat we op Zijn tijd en op Zijn richtlijnen willen verdergaan, zonder zelf al iets te gaan forceren.  We geven hiermee ons vertrouwen aan God die zegt: Ik voorzie op tijd in al wat nodig is. 

    We zijn niet meer zo gewoon aan stilte en wachten.  De Bijbelse geschiedenis leert ons nochtans dat een belofte altijd samengaat met wachten, verwachten,… het soms beu worden en hopeloos raken,… toch weer de draad oppikken en verdergaan. 

    gallery/e1ec380468850516a9cbc4c1897b7256__aandacht_stapstenen_ben_zw
    gallery/____impro-1-onewebmedia-aandacht1soft600grijs3
    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_stapstenen_bov

    5/6  Op koers blijven

    Van ons wordt gevraagd om op het goede spoor te blijven.  Daartegenover staat dat God Zijn deel zal doen om te voorzien in al wat nodig is.  Het leven groeit langzaam, en ook oplossingen groeien vaak traag mee, samen met onze bereidheid om ons leven bij te sturen. 

    Ook leegte komt in ieders leven voor.  Het gevoel niet gehoord te worden en niets te ontvangen.  Er zijn zo van die dagen (of tijden) … inderdaad, die zijn er zeker. 

    Net als voor zuiver goud geldt ook voor ons: zonder vuur of lijden, geen zuivering.  Zonder volharding, geen standvastig geloof.  ‘Vragen aan God’ wil niet zeggen dat we garanties krijgen voor een pijnloos leven.  Hierin staan we voor soortgelijke uitdagingen als onze Heer.  Ook wij zullen wel eens willen bidden: “laat deze beker alstublieft aan mij voorbij gaan”.

    Maar betekent dit dat we minder geliefd zouden zijn?  Wil dit zeggen dat we niet gedragen worden en niet meer kunnen rekenen op voorzieningen?  Kunnen we hopen dat ook deze droogte weer voorbij zal gaan?

    In dit alles ligt ergens wel een zekerheid verscholen: op één of andere manier is alles in Zijn hand.  Toch soms een moeilijk leerproces om dat vast te blijven houden.

    Zegen

    Misschien kunnen we zegen zien als een pakketje dat dagelijks in de hemel voor ons klaar wordt gemaakt. 

    Meestal zijn het kleine supplementjes die aansluiten bij onderwerpen uit het leven.  Hier of daar een gedachte die een beetje duwt of trekt aan een bepaalde denkpiste …  een toevallige ontmoeting met iemand die iets waardevol kan aandragen ...  een Bijbelpassage die ons bemoedigt of een richting op wijst …  een stukje, haast onbenoembare energie of hoop, iets om gewoon even door de dag te komen, … een idee wat goed is om te doen vandaag.

    Maar soms ook niets van dat.  Vooral de stilte en leegte lijkt aanwezig, het gevoel niet gehoord te worden. 

    We mogen er onszelf af en toe aan herinneren dat er toch altijd een breed geheel van zegen aanwezig is waarin we als mens mogen delen.  Kijk eens naar de aarde in al haar facetten en haar intrinsieke voorzieningen!  Als we alleen focussen op ons probleem dan zien we snel over deze zegeningen heen.  Als we alleen focussen op ons eigen leven dan zouden we kunnen vergeten dat God aanwezig is in een veel bredere context en van daaruit al heel veel zegen bij ons toe laat komen.  De uitwisseling in gebed is persoonlijk, maar ook algemeen.  ‘Geef ons heden ons dagelijks brood’.

    Wij ontvangen de zegen van het leven en dragen dankbaarheid weer naar Boven. 

    Boven wordt een nieuw pakketje levensweg voorzien van toelichting. 

    Allemaal heel gewoon … en dat is soms het vervelende, soms zo geleidelijk dat we zelf haast van gebedsverhoring niets weten. 

    Maar ja … wij hebben meestal haast en plannen.     

    Ook God heeft plannen … en de tijd om het goed te doen.

    “Vader, mag ik van U ontvangen wat U voor mij vandaag klaar hebt liggen.”

    gallery/e1ec380468850516a9cbc4c1897b7256__aandacht_stapstenen_ben_zw
    gallery/____impro-1-onewebmedia-aandacht1soft600grijs3
    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_stapstenen_bov

    6/6  Omgaan met geestelijke weerstand

    De geestelijke wereld is omwille van zijn onzichtbaarheid een moeilijk te begrijpen wereld.  De Bijbel spreekt er over, Jezus vertelt er over, het bestaat.  Even moeilijk te definiëren is de wereld van de ‘tegenstander’.  De Bijbel spreekt erover, Jezus vertelt er over, hij bestaat.

    Het naderen van God kan een zekere weerstand oproepen die zich op vele manieren kan uiten.  Wanneer we in onze stappen naar het licht tegelijk weerstand voelen, kunnen we er van uitgaan dat iets in ons het moeilijk krijgt bij zoveel licht en ons daar liever weg wil houden. 

    Wat het ook is, het naderen van de Genadige kan onder geen enkele omstandigheid een bedreiging voor ons zijn.  In tegendeel. 

    Als we de indruk krijgen onszelf te zullen verliezen als we ons in de handen van God willen leggen dan staat er een leugen voor ons.  God wil ons juist verbinden met al wat heilzaam is.  Als iets in ons weerstand biedt om naar de Hoogste te gaan dan is het ingegeven door iets of iemand die voor Hem bang is.  Iemand die God dus wel kent maar niet aan Zijn kant staat, een tegenstander.  Moeten we die de kans geven om onze ontmoeting met Abba Vader, onze Redder, onze Herder, … te verhinderen?  Moeten we ons angst laten aanjagen om De Liefde te ontmoeten?  Laten we opgerichte barricades naar Het Licht ongemoeid onze weg naar heil blokkeren?

    Het vraagt wat geduld om precies te kunnen ontwarren wat ons hindert en hoe we daarmee om kunnen gaan, op welke manier we het kunnen opruimen.  Aanbidding, een lofzang aan de Hoge, is vaak een wegbereider voor God die ons zijn Engel stuurt om ons in het vinden van die weg voor te gaan.

    Dit onder ogen krijgen kan ons helpen om een meer overtuigde houding aan te nemen over de richting die we op willen.  Met gerechte rug werpen we de jukken van ons af die ons naar beneden halen, die energie en vreugde roven, die ons naderen van de Bron willen voorkomen.

    Moeilijkheden en weerstand horen bij het leven, ook Jezus had er volop mee te maken.  Telkens opnieuw maakt Jezus verbinding met Vader en vraagt: wat nu?

    Stille aandacht is soms moeilijk

    Stilte is niet altijd aangenaam vol.  Gods aanwezigheid is soms merkbaar, maar heel vaak ook niet.  Er kan een leegte op ons afkomen waarvan we misschien nog niet hebben geleerd hoe we die best hanteren. 

    Toch zijn deze momenten van schijnbare leegte te verkiezen boven het wereldse gedruis dat nergens heen leidt.  Het gevoel van stille eenzaamheid blijft niet duren, en daarachter is God er des te meer.  Wie zich een tijdje terug kon trekken, merkt dat nadien alles weer fris naar binnen kan komen en we weer helderder tegen dingen aankijken.   

    Maar na werelds geruis komt niets anders.  Ondanks alle leukigheid brengt niets er diepe vrede.  Die brengt de wereld niet.  Alleen nog meer geruis als afleiding, om de pijn te verzachten.  Ook daar komt dan een zekere leegte of holheid aan het licht, met misschien nog wel veel meer eenzaamheid dan die bij stilte. 

    Het duurt soms een tijd vooraleer we stilte kunnen appreciëren. Het wordt best in haalbare stapjes heel langzaam opgebouwd.  Elke periode heeft zijn juiste hoeveelheid.  Het gaat niet over hoe lang de stilte duurt maar over de mogelijkheid om los te komen van wat ons voortjaagt … om te herkennen wat ballast is … om het vinden van een passende weg … het vinden van verbondenheid met de Hoogste.  Als er ergens ook maar iets van dat tot stand kan komen hebben we een mooi geschenk ontvangen:  een weg naar Leven.

    gallery/e1ec380468850516a9cbc4c1897b7256__aandacht_stapstenen_ben_zw
    gallery/____impro-1-onewebmedia-aandacht1soft600grijs3
    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_stapstenen_bov

    1  Gemoedstoestand als invalshoek

    2  Uitgeschreven gebeden

    Aanvullingen

    Handvaten bij gevoelens van vermoeidheid, een beetje down / ontmoedigd, misschien depressieve gevoelens, …

    Valkuil:  Doelloos ronddobberen in gevoelens; blijven hangen in een gevoel van ongelukkig zijn.

    Gebed:  -- Bewust voorleggen en in Zijn handen leggen van gevoelens en vragen die we hebben, de situatie, het verleden, de toekomst, …   --  Passende psalm of geschreven gebed.   --  Vb geknield op bed en daarna rustend.

    Voorbede:  --  Voor andere mensen die zich ook zo voelen.  ( Vanuit de idee dat nog veel andere mensen op de wereld zich zo voelen, groeit ons besef dat ook zij daar nu een weg in zoeken.  Hierdoor ontstaat een gevoel minder eenzaam te zijn en deel uit te maken van een groep mensen die nood ervaren.  We kunnen ons met hen verbonden voelen, meeleven, aanvoelen.  Onze gevoelens kunnen dan gebeden genereren die we anders niet zouden bidden, wat dit moment zinvol maakt en onszelf ook weer een nuttige plaats aanbiedt.)

    --  geschreven gebeden voor voorbede die zaken verwoorden of omvatten ('Onze Vader', passende psalm,...)

    Zegenen:  --  Zegen over onszelf en anderen.  --  De situatie waar we inzitten, het verder verloop, de toekomst, …

    Wat nu wellicht goed lukt is ‘loslaten’.  Het kan een goed moment zijn om bewust zaken in de handen van God neer te leggen, over te dragen.   

    Aandacht voor zelfzorg.  Aandachtig zijn voor wat ons goed doet en daar ook ruimte voor maken.  Tegelijk ook kleine haalbare (liefst praktische) bezigheden zoeken die de dag doorbreken of zinvol invullen.  (Niet werken aan grote uitdagingen.)

    Handvaten bij gevoelens van onrust, wat opgejaagd zijn, overprikkeld, gestrest, rusteloos, …

    Soms trekt de omgeving ons mee in een te hoog tempo.  Het energie- of concentratiepeil wordt dan te veel omhoog geduwd en alles komt heel sterk naar binnen.  (Komt bij mij makkelijker voor bij goed weer, vooral in voorjaar en zomer) 

    Valkuil:  --  Te lang met iets bezig blijven om het vlug nog af te maken.  --  opgejaagd bidden, te geconcentreerd bidden (dit versterkt krampachtigheid).

    Gebed: --  Bewust voorleggen en in Zijn handen leggen van ons gevoel, de situatie of zorgen die ons opjagen, …   --  “God kom mij te hulp, Heer haast U mij te helpen” (eeuwenoud formuliergebed)  --  Meditatief gebed:  “waarom zou ik onrustig zijn? Mijn God blijft voor mij zorgen” - “alles is in Uw handen” - “het is volbracht” - …  -- Verkondigend bidden; vb psalm die Gods ondersteuning of voorziening bezingt.

    Handvaten:  -- Bewust onze bezigheden regelmatig onderbreken en rusten.  --   Vertragen in alles wat we doen: bewegingen, handelingen, aandacht geven, gebed, … (tempo omlaag).  --  Tijd alleen doorbrengen en stil worden  (helpt om dicht bij onze werkelijke behoeften te komen).

    Nagaan:  --  Is er iets wat aan de oorsprong ligt van de onrust?  (Er kan ook niets echt aanwijsbaar zijn).  --  Beluisteren wat de situatie nu van ons vraagt, wat goed zou kunnen zijn om te doen.  --  Misschien is er teveel tegelijk bezig.  Breng dan structuur aan (heilzaam dagritme).  Vereenvoudigen, alles op zijn tijd.  --  Misschien zijn er teveel ‘moetens’ en mogen we bewust iets plannen waarvan we kunnen genieten, vb wandeling, sport,…

    Handvaten bij gevoelens van vermoeidheid, eerder wat ziek, zonder echte zorgen

    Misschien is het een nawee van een inspannende periode, waarop nu een weerslag volgt. 

    Wat wellicht goed lukt nu is aandacht voor zelfzorg: leren ontspannen, tot rust komen, leren leven op een rustig tempo, vertragen, verstillen.

    Let even op het contrast met de opgejaagde sfeer op andere momenten.  Nu voelen we hoeveel deugd het kan doen om ‘los te laten’, te rusten.  We leren wat ons goed doet en kunnen hieruit tips noteren voor periodes waarin we ons opgejaagd voelen.

    Het is een goed moment om onze zegeningen te tellen.  We kunnen eens stilstaan bij momenten waarop we Gods hand of voorziening in iets hebt bemerkt.

    Gebed en voorbede zal nu met weinig woorden zijn, maar we weten dat in onze verbondenheid alles bij Hem bekend is.  Veel woorden hoeven niet.

    Omdat zorgen nu niet zo manifest op de voorgrond staan, is het een uitgelezen moment om de weg te beoefenen van stilte voor Gods aangezicht.  Zonder eigen agenda kunnen we  ons makkelijker en ontspannen openstellen en luisteren of Hij iets naar voor brengt.  Wat staat op Gods agenda?

    Valkuil:  --  Helemaal stilvallen en down worden.  --  Als verveling opduikt: teveel met het hoofd bezig zijn; lezen, TV, computer,...

    Misschien ontdekken we dat net nu iets lukt wat minder goed lukt wanneer we opgejaagd zijn.  Zo kunnen ook deze momenten zinvolle mogelijkheden aan het licht brengen.

    “Vader,  ik heb niets dat ik U geven kan, dan alleen mijn onvermogen.  Dank U dat U dat aanvaardt en in Uw handen neemt.  Dank U dat U mij op de draaischijf van het dagelijkse leven verder omvormt naar Uw beeld, zoals een pottenbakker zijn werkstuk vormt.  Dank U dat Uw oog op mij gericht is.  Ik ben in goede handen.”

    Ochtendgebed dat met de jaren steeds verder groeide:    (compact weergegeven)

    Vader,  -dank u dat we u Abba mogen noemen, gij zijt ook de Heilige-

    Dank u dat u er bent  -onzichtbaar maar bekend als de Aanwezige-

    Dank u dat u mij onvoorwaardelijk liefhebt  -Gij houdt van mij ondanks mijn tekorten, ik ben geliefd door u-

    Door het offer van Jezus staat er niets meer in de weg om met u verbonden te zijn  -elke zonde neemt gij op u om mij rein te maken en mij in vriendschap te kunnen ontmoeten-

    Ik neem uw offer graag aan Heer, ik wil de uwe zijn en met u verbonden zijn

    Heer ik bied mij aan als woonplaats voor uw Geest,  vorm mij naar uw beeld

    -omdat God zelf door zijn Heilige Geest in mij komt, wordt de macht van het kwade over mij verbroken, in Jezus naam-

    Ik leg deze dag in uw handen en nodig u uit om mij deze dag te leiden  -leid mij doorheen alles wat er op mij af zal komen deze dag en bescherm mij van wat teveel zou zijn voor mij-

    Toon mij wat goed is om te doen en wat ik beter niet kan doen  -onderwijs mij over de weg die ik gaan moet, vorm mij naar uw beeld-

    Heer ik bied mij aan om in uw dienst te staan vandaag  -zet uw muren van bescherming om ons heen-

    Leer mij om op u te vertrouwen  -leer mij om niet bang te zijn maar alles met u te delen-

    Bemoedig mij en geef mij kracht  -laat mij uw hoop en liefde zien en maak mij vastberaden-

    Maak mij attent ...

    ...voor u,  -dat ik u in alles zal gedenken en u zal herkennen als u spreekt-

    ...voor wat er in mij omgaat  -zodat ik mezelf beter leer kennen en mij naar u kan richten-

    ...voor anderen  -zodat ik in hen uw(*) nood en zegen kan zien, en hen lief kan hebben-     (*) vgl Mat 25:35-36 : "Ik was naakt, Ik had honger, dorst, ... 

    Uw zegen over deze dag.

    Avondgebed:

    ( Eer / dankzegging / verkondiging: )

    Eeuwige,  Heilige,  Allerhoogste,

    Gij zijt de God die hemel en aarde beheerst.

    ( Loslaten van de zorgen van morgen: )

    Voor alles wat nog komen moet :

       Geef ons wijsheid, om los te laten waar we ons beter niet mee bezig houden.

       Geef ons inzicht om juiste keuzes te maken.

       Geef ons kracht, om te doen wat nog moet gebeuren.

    Heer, zegen de toekomst.

    ( Loslaten van de zorgen van vandaag: )

    Laat het goede wat we vandaag gedaan hebben op één of andere manier vrucht dragen.

    Vergeef ons waar we tekort schieten.   Verlos ons van het kwade.

    Zegen wie ons dierbaar is en de mensen met wie we verbonden zijn. 

    Alles en iedereen onder uw bescherming.   Waak deze nacht over ons.

    Ik leg mezelf nu te rusten,   

    in uw handen.

    gallery/e1ec380468850516a9cbc4c1897b7256__aandacht_stapstenen_ben_zw

    1

    Gemoedstoestand als invalshoek

    Hieronder als voorbeeld enkele aantekeningen uit mijn periode met chronische vermoeidheid en een ontregeld stresssysteem.  Door observatie kwamen een aantal typerende gemoedstoestanden naar voor waarin ik handvaten zocht om er doorheen te komen én bij de Heer te komen.  Ook als alles dreigt stil te vallen of juist heel erg naar binnen komt gaan gebed en dagelijks leven hand in hand.  Een kruisbestuiving.

    Het zijn korte aantekeningen, eerder bedoeld als inspiratie om zelf aan de slag te gaan.

    Uitgechreven gebeden  ( aanvulling bij 'verschillende vormen van gebed' )

    Als inspiratie enkele uitgeschreven gebeden die in een bepaalde periode vorm en richting gaven aan mijn dagen.  In periodes van totale burn out zijn er andere bakens te zetten dan in gezonde periodes.  Gebed groeit mee en begeleidt zo een groei- en herstelperiode. 

    2

    “Vader ik leg deze dag ik Uw handen.  Geef mij rust in wat mij onrustig maakt; leer mij loslaten.  Geef mij ook iets kleins om van te genieten; leer mij het goede opnemen.  Help mij om mijn leven in balans te krijgen en te bouwen aan draagkracht.”

    “Vader,  ik wil deze dag leven in verbondenheid met U.  Toon mij waar het op aankomt, in deze fase van mijn leven en in deze dag.  Help mij om deze dag zo in te delen, dat alles wat waardevol is aan bod kan komen.  - Tijd om te werken en tijd om te rusten.  Tijd voor anderen en tijd voor mezelf.  Tijd om te geven en tijd om te ontvangen, ontvangen van U. -  Zegen wie mij dierbaar is en zegen ook mij.  Zegen de plaatsen waar ik ben zodat ik mij daar thuis zal voelen.  Mag Uw vrede in mijn binnenste groeien.”

    Eeuwenoud ‘formuliergebed’:  “God kom mij te hulp, Heer haast U mij te helpen.”

    HIER

    LINKEN

    ZETTEN

    gallery/____impro-1-onewebmedia-aandacht1soft600grijs3
    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_gebed
    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_gebed
    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_gebed
    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_gebed
    gallery/____impro-1-onewebmedia-marckant-be_aandacht_gebed