marckant.be

    inkijk

    Alle tekst en beeld :    (C)  Marc Meysmans     (tenzij anders vermeld)

    Proces

    Onderweg zijn

    Werk van lange adem

    Groeien

    MENU

    Groeiproces

    • Laat mij schrijven
    • Opnieuw geboren worden
    • Snel genoeg
    • Ik en de anderen
    • Drieluikje
    • Aanreiken
    • Gezonde kijk

    Meditatief

    • (On)rustig  (zie inkijk home onderaan)

    Kijk rustig naar binnen    Iets herkenbaar ?

    Teksten mogen voor eigen gebruik van de site worden geplukt.   Overnemen of verspreiden enkel met schriftelijke toestemming.                reactie@marckant.be

    gallery/____impro-1-onewebmedia-P1020575_-_det5

    Laat mij schrijven,

    tot het weer beter gaat              (2014)       

    laat mij schrijven

    over alles

    wat ik heb meegemaakt

    in een taal

    die de mijne is

    met woorden

    die alleen ik begrijp

    én God

    die al wat onbenoembaar is

    doorgrondt en kent

    zodat ik

    als ik moe geschreven ben

    iets minder eenzaam ben

    omdat alles

    wordt omhoog getild

    tot de troon van de

    Allerhoogste

    Heilige

    Rechtvaardige

    Genadige

    Eeuwige

    en ik weer stilaan

    moed en kracht vind

    om na de storm

    te zoeken in het puin

    naar wat nog overblijft

    naar wat nog bruikbaar is

    naar iets

    wat stormen kan doorstaan

    naar wat

    van blijvende waarde is

    en daar opnieuw

    mee aan de slag te gaan

    en opnieuw te schrijven

    aan iets

    wat zegen in zich draagt

    wat mij én God

    behaagt

    wat vreugde brengt

    en vrede

    en wat goed is

    speciaal hoeft het

    niet te zijn

    gewoon

    is ook al goed

    beeld wordt geladen ...

    gallery/____impro-1-onewebmedia-P1020575_-_det5

    Opnieuw geboren worden     (2003) 

    De graankorrel bedolven.

    Ver van de graanzak.

    Verlaten en alleen.

    Zwarte aarde.

    Nat en koud doorweekt.

    Maar bedolven is nog niet bedorven.

    Wat gebeurt er in die tijd in de aarde ?

    Als niemand 't nog verwacht

    gebeurt er wat.

    Er ontstaat warempel

    nieuwe kracht.

    Opgericht naar boven.

    heel klein en zoekend misschien.

    Maar dan vastberaden

    naar het volle licht.

    gallery/____impro-1-onewebmedia-victorbos-beuk_spruit
    gallery/____impro-1-onewebmedia-P1020575_-_det5

    Snel genoeg      (2011) 

    gallery/____impro-1-onewebmedia-P1020998

    Snel genoeg

    God leidt mij op wegen waardoor er nieuwe fundamenten worden gelegd. 

    Fundamenten die niet wankelen. 

    Fundamenten als een rots.

    Millimeter per millimeter worden laagjes toegevoegd.

    Niet snel genoeg ! 

    Dus neem ik zand en maak een hoop er boven op.

    Daar sta ik dan; hoog en droog, en ja,

    toch ook weer wat gelukkiger.

    Nu voel ik me toch weer wat meer betrokken

    bij het normale leven.

    Tot de nieuwe stortbui komt,

    en ik weer naar beneden zak.

    Telkens opnieuw zak ik door mijn opgebouwde hoop

    weer naar omlaag.

    Gelukkig !  Daaronder bouwt mijn Vader verder. 

    Millimeter per millimeter zak ik steeds

    een beetje minder diep !

    Niet snel genoeg,

    maar ja, wat is genoeg?

    gallery/____impro-1-onewebmedia-P1030001
    gallery/____impro-1-onewebmedia-P1020575_-_det5

    Ik en de anderen ...     (2005) 

    De originele tekst is opgeschreven in spiraalvorm.  Om hem te lezen moet je het blad ronddraaien.

    Ik    weet het,   het leest een beetje raar.   Het vraagt heel onverwacht om iets ongewoons te doen.  Toch doe je het, om de zin er van te ontdekken, het onbekende te onderzoeken.  Ik heb het woordje “ik” bewust in het midden gezet.  Ik heb ook mezelf weer in het midden gezet, want ik had mezelf steeds meer opzij geschoven.  Steeds verder weg van wie ik ben, van wat ik kan en wat ik wil.  Steeds verder weg, om plaats te maken voor anderen, voor wie zíj zijn en wat zíj willen.  Ze hebben me aan de kant geschoven, ze zijn over me heen gelopen, ze hebben me van de kaart geveegd.  Platgewalst en uitgevaagd.  Zo heb ik daar gelegen.  Heel lange tijd gelegen.  Maar God heeft mij weer opgericht en liefdevol verzorgd.  Hij heeft me toegesproken en bemoedigd, zijn liefde weer aan mij bekend gemaakt.  Zo heb ik stilaan weer moed gevat en mezelf weer leren waarderen.  Mezelf niet boven anderen te verheffen, maar ook niet onder anderen te verlagen.  Ik heb een plaats, evengoed als al die anderen.  (Zij weten het niet altijd beter dan ikzelf.)  Ik mag zelf ontdekken wat er in mijn leven kán en wat ik van mijn leven maak, of maken laat.  Ik zet mezelf weer op de kaart.  Niet ánderen in mij, maar Gód in mij.  Zo leer ik steeds te beginnen met wat God in mij heeft ingelegd.  “Ik” mag weer bestaan en “ik” heeft weer een plaats gekregen.  Vanuit mijn binnenste groeit mijn leven

    weer naar buiten toe,

    waar ik anderen weer ontmoet.

    beeld wordt geladen ...

    gallery/____impro-1-onewebmedia-P1020575_-_det5

    Drieluikje     (2002) 

    1

    In mij en om mij heen           

    Ik kijk in de wereld en zie,

    mensen worden vermoord en opgejaagd

    mensen hebben honger en zijn ziek

    mensen sterven uitgeput en uitgedroogd.

    Ik kijk om mij heen en zie,

    mensen worden geknecht

    aan allerlei onbelangrijke zaken,

    ontvreemd van rust en harmonie,

    steeds meer wordt er verwacht,

    overspoeld door een vloed aan informatie.

    Ik kijk in mijn leven, ik ben

    op zoek naar rust en vrede

    op zoek naar liefde en genegenheid

    op zoek naar mezelf en mijn gevoel

    op zoek naar harmonie en energie

    op zoek naar God in deze chaos.

    Ik sta op en sta voor God

    Ik sta op en sta voor God.

    Vader dank u wel dat ik mag leven

    op deze planeet

    die u zelf voor ons gemaakt hebt.

    En zie, het was goed.

    Heer Jezus dank u wel

    dat u elke scheiding die kon zijn

    hebt opgeheven,

    zodat ik nu nog steeds kan zeggen

    bij Vader thuis te zijn.

    Heilige Geest ik dank u

    dat ondanks fysiek gescheiden zijn

    ik in mijn Vaders denken één kan zijn.

    Ik sta voor de spiegel en zeg:

    Kind wees blij dat jij geschapen bent,

    geen toeval maar gewenst.

    Je bent vrij en niet geknecht

    aan één of andere bende.

    Je bent geliefd

    door de Liefste !

    2

    3

    En toch zegt Hij

    En toch zegt Hij:

    “Mijn juk is zacht en Mijn last is licht”.

    Dit gaat misschien niet over 't leven zoals het is,

    maar zeker over 't leven zoals Hij het heeft bedoeld

    en zoals het ook nu nog voor ons kan worden.

    Jezus was niet zoals andere mensen.

    Bij Hem kwam je tot rust, werd je genezen.

    “Wie Mij gezien heeft, heeft Vader gezien”.

    De last van Jezus is niet zwaar;

    de last van ménsen, dié is zwaar.

    “Kom bij Mij allen die vermoeid en belast zijt

    en Ik zal u rust geven”.

    “Mijn juk is zacht en Mijn last is licht”.

    De last die Jezus ons te dragen geeft is licht.

    Hoe tegengesteld is dat met de last die ons

    te dragen wordt gegeven

    door mens en maatschappij.

    Mensen leggen mensen lasten op.

    Mensen creëren lasten voor zichzelf,

    die ze door gebrek aan eigen draagkracht

    doorspelen aan hun medemens.

    Jezus legt geen lasten op

    dan diegene die Hij zelf al heeft gedragen

    en Hij zal heel de weg nog mét ons gaan

    om ons óns deel te helpen dragen.

    gallery/____impro-1-onewebmedia-P1020575_-_det5

    Aanreiken     (2004) 

    Ik heb gekozen om te stoppen

    met strijden tegen mezelf

    en slaaf te zijn van verwachtingspatronen.

    Ik heb gekozen om mij over te geven

    aan het heden zoals het is

    en aan de Vader die mij draagt.

    Ik ben geworden die ik ben

    Wat nu nog niet is kan zeker komen

    Vader zelf zal het aanreiken.

    gallery/____impro-1-onewebmedia-victorbos-sintjansvlinder_cocon
    gallery/____impro-1-onewebmedia-P1020575_-_det5

    Gezonde kijk     (2009) 

    Kijken

    Achteruit

    Om te weten waar ik vandaan kom

    Om te begrijpen wat me roert

    Om de cocktail in mijn binnenste te proeven

    Aan deze smaak is weinig te veranderen

                                 Mijn basis

    Kijken

    Vooruit

    Om te weten waar mijn kansen liggen

    Niet om exact te weten waar ik naar toe ga

    Maar om mogelijkheden te ontdekken

    Naar smaak te zoeken voor de toekomst

                   Mijn mogelijkheden

    Kijken

    Omhoog

    Om te ontdekken dat ik niet alleen sta

    Maar verbonden ben met de Hoogste

    Met gezonde hoop tot in de verre toekomst

                                     Mijn zekerheid

    Kijken

    Omlaag

    Om te weten wat mij nu te doen staat

    Wat de dag nu van mij vraagt

    Met kennis van mezelf

    Met dromen voor een toekomst

    Met Gods zegenende hand boven mijn hoofd

    Zorgen voor het leven

    Mezelf incluis

                                             Mijn opdracht

    Teksten mogen voor eigen gebruik van de site worden geplukt.   Overnemen of verspreiden enkel met schriftelijke toestemming.                reactie@marckant.be